Huis (ver)kopen
De kogel is door de kerk, ik ga mijn huis verkopen. Het kriebelt al een tijd, de stad lonkt en dus ga ik na twintig jaar het platteland en het dorpsleven verlaten. Nu is verhuizen – zoals we allemaal weten – een gebeurtenis die in de stress-top-3 staat.
Ik kijk dan ook zeker niet uit naar het inpakken, sorteren, weggooien en alles weer uitpakken. Maar goed, eerst moet er verkocht worden. En je huis verkopen is, qua inspanning mijnerzijds, makkelijker dan een huis kopen.
Voor dat laatste moet ik immers zelf surfen, zoeken, gesprekken voeren met hypotheekadviseurs, bedenken in welke wijk ik wil gaan wonen, huizen bekijken, enthousiast raken en een financiering rond krijgen. Terwijl mijn huis verkopen relatief eenvoudig gaat: ik belde een makelaar die vervolgens langskwam en verkondigde dat ik toch wel een beetje moest opruimen. En dat een vtwonen-huis zich bijna vanzelf verkoopt, zelfs in deze moeilijke tijden. Dat zei hij allemaal voordat hij wist dat ik hoofdredacteur van diezelfde vtwonen ben.
Desondanks ben ik de komende dagen druk met opruimen en het in dozen stoppen van frutsels, want al zijn het dierbare spullen waar ik aan gehecht ben, voor een potentiële koper zijn die kandelaars, foto’s, stapels ovale schalen, boeken en tijdschriften alleen maar een rookgordijn waar hij of zij doorheen moet kijken om mijn huis met al zijn mogelijkheden te kunnen zien.
Straks ben ik zelf ook koper in spe, op zoek naar het ideale huis. Het plaatje zit in mijn hoofd, nu nog vinden. Het aantal vierkante meters is in elk geval niet belangrijk, hoge plafonds wel. En het moet staan in de buurt van leuke winkels en andere voorzieningen, zoals restaurants, het theater, een bioscoop. En het hoeft niet al helemaal af te zijn, juist niet. Als de basis – de vloeren, het schilderwerk, de keuken – maar goed is. Dan volgt de invulling later. Eerst wil ik mijn nieuwe huis leren kennen.
Wil ik ervaren hoe ik in het nieuwe huis woon en leef. Hoe de routing is van zitten, koken, eten, ontspannen en slapen. Hoe het licht valt door de dag heen. Of ik mijn espresso drink in de ochtendzon, of dat ik met een glas wijn en een boek bij de hand van het warme avondlicht kan genieten. Pas dan haal ik mijn frutsels weer tevoorschijn, zoek ik een plek voor mijn kandelaars en foto’s. Zal ik een muur in mijn favoriete kleur groen schilderen en mijn kunstwerken aan de muur hangen. En dat is eigenlijk de essentie van wonen: je eigen plek creëren.
Monique Wiemeyer, hoofdredacteur vtwonen