Column

Excentrieke architecten

Verbouwen is na samen op vakantie gaan relatie-tester nummer 1. Niets is beter om te kijken of je levenspartner echt bij je past dan hakken of breken in je vertrouwde woonomgeving – je veilige nest. Het is vergelijkbaar met complete make-overs.

U kent ze ongetwijfeld – die tv-programma’s waarin  een vrouw met een neus als een boemerang, de tanden van een fossiele hamerhaai en een kin als een Oostenrijkse springschans zes weken onder het mes gaat en als een supermodel terugkeert. De hele familie staat onder aan een trap te wachten en daar komt ze… “Wow wat is ze mooi geworden”, denkt iedereen. En … “Wow, wat ben ik ineens lelijk”, denkt haar man. Want ze waren niet voor niets een stel.

Als je daarna bij elkaar blijft… omdat je elkaar van binnen echt mooi vindt… en samen verder groeit – en desnoods zelf ook zes weken in de revisie gaat … dan heb je echt iets met elkaar te schaften. Dan deel je echt samen een leven. Maar voor veel stellen is die souplesse en diepgang niet weggelegd. De meeste nieuwe topmodels laten zich binnen de kortste keren uitwonen door de Audi-dealer, die hen vroeger altijd drie kwartier liet wachten omdat glimmende nieuwe auto’s en glimmende lelijke vrouwen nou eenmaal heel slecht samengaan.

Zo ver gaan servicebewustzijn en klantvriendelijkheid meestal niet. En daarna door hun baas, die na 11 jaar dienstverband op de vorige nieuwjaarsreceptie je naam nog was vergeten. En dan zijn ze de kluts kwijt en hun echtgenoot en zitten ze alleen op hun jaren-50-bovenwoning. Wat je noemt een COMPLETE make-over. Je huis verbouwen moet je ook alleen doen als je het allebei wilt.

Toen wij ooit onze wilde plannen waar wilden maken, kwam er een vrouwelijke architect van dik in de zestig binnen in een zwarte crèpe-de-chine design gewaad zo uit de collectie van een permanent blowende kunstacademiestudent, ze liep op Japanse muiltjes uit 1 stuk hout  – toen haar tijd al ver vooruit en nu nog steeds niet in de mode, en toen ze wegreed in haar rooie Panda die een Lancia bleek te zijn, zei mijn wederhelft: “Het valt ook niet mee om architect te zijn.” Dat uit de mond van een zachtaardig mens, die bijna nooit z’n medemensen bekritiseert.

In plaats van de te ver doorgestylde for-ever-young bejaarde af te bellen, lachten we er smakelijk om en zwaaiden we haar uit. En dat hebben we geweten. Waarschijnlijk door de verrot slecht zittende Japanse muiltjes en de daardoor ophopende latente agressie werden haar ontwerpen steeds extravaganter en duurder. Een eenvoudige uitbouw mondde uit in een glazen-stalen doos met volautomatische glazen garage-rolluik-wand over de gehele breedte waar ze in Centre Pompidou jaloers op zouden zijn geweest, compleet met een zaagtand-dak, dat bij de eerste tropische bui zou gaan lekken.

En dan heb ik het nog niet over de slaap-loft (we woonden toentertijd niet in New York maar in Haarlem), waarbij drie kamers en een badkamer tot 1 ruimte werden gemaakt met een betonnen zelf gegoten badkuip in het midden, zodat onze nachtrust, onze schimmelvrije kleding en onze overlevingskansen in geval van een uitglijpartij of seksueel experiment in één klap tot het verleden zouden behoren. Het kostte ons een smak geld om van haar af te komen.

Ik zou bijna haar naam hier heel groot willen typen met daar achter : IS GEK. Maar ja, waar drie verbouwen hebben drie schuld. En het mooie is: we zijn er als stel beter uitgekomen. En we houden sindsdien nog veel meer van excentrieke architecten, want we weten nu waar we op moeten letten. Zodra we het geluid horen van hout op steen of parket – dan gaan bij ons meteen de rolluiken naar beneden.

Harm Edens is tekstschrijver en tv-presentator.

EERDERE COLUMNS HARM EDENS
20 maart 2014
Pakkende verkoopborden in Woonland
16 december 2013
Het kerstgevoel op een bungalowpark
11 oktober 2013
Overal om ons heen is hoop!
17 juli 2013
Een tweede huis, s'il vous plait
13 juni 2013
Over dikke bankiers en het machtsmomentje van Gerrit
03 mei 2013
Over de torenhoge hypotheekrente en Humberto
12 maart 2013
Mijn Amsterdamse pied-à-terre
07 december 2012
Over Kerstmis en de Bethlehemse makelaar
22 oktober 2012
De Nieuwe Huizenruiler als antwoord op de malaise
26 september 2012
Huizen onder en aan het water
16 juli 2012
De verkoop heiligt de peepshow
08 juni 2012
Tuinen als vuilnisbelten en de meerwaarde van lusthoven
01 mei 2012
CSI Funda
08 maart 2012
Spookhuizen
04 januari 2012
Over een kiloknaller en lang vergeten onderkomens
14 november 2011
Knusse boerderijtjes en overslaande platen
21 september 2011
Het echtpaar K. uit de Van Ostadestraat
15 augustus 2011
Een kitchpaleis vol jodelsouvenirs
06 juni 2011
Een nymfomane hospita met een roodstaart kaketoe
29 april 2011
De Twentse Flodders
22 maart 2011
Over makelaars en patjepeeërs
31 januari 2011
Over makelaars en autoverkopers
12 november 2010
Hartverscheurend lelijk
20 september 2010
Futiliteitsbouw
02 augustus 2010
Verhuizen in vijf minuten
31 mei 2010
Huis zonder ziel
Stuur door
 
 
 
Nederlandse Vereniging van Makelaars o.g. en vastgoeddeskundigen NVM
Om u beter van dienst te zijn maakt NVM gebruik van cookies. Meer informatie.Sluiten