CSI Funda
Een huis te koop aanbieden op Funda is een vak apart. Hoe meer kiekjes de potentiële nieuwe eigenaar kan aanklikken, hoe leuker. En dat geldt ook voor de rest van Nederland, die helemaal geen huis wil kopen, maar alleen binnen wil loeren bij z’n baas, de spannende tennisleraar (als dat niet al lang in het echt is gebeurd) of de geheimzinnige overbuurvrouw, die 94 is geworden en sinds de val van de Berlijnse Muur in 1989 niet meer was gezien. Is ze toen zelf ook gevallen? Heeft ze al die tijd… even kijken of er ergens op één van die foto’s een aanwijzing is te vinden. CSI Funda.
Met al die dingen moet je rekening houden als je je huis aanbiedt. Want overal schuilen er lekke tuinslangen onder het gras. Meer is niet altijd beter. En welke kiekjes doe je wel en welke niet? Wat geef je prijs en wat niet? Wat leuk je op en wat niet?
- Zelf op de foto gaan is niet verstandig. Behalve als je Doutzen Kroes heet. Dat is wat anders dan denken dat je op Doutzen Kroes lijkt. Begin er niet aan. Je ziet er vast hot uit met je nieuwe goudblonde spoeling omdat je het waard bent, maar professioneel en vraagprijsverhogend op de foto gaan is een vak apart. Voor je het weet lijk je een edelfigurant in een advertentie van de plaatselijke Keukenknallert. Pas ook op voor de weerspiegeling in plasma-schermen of een magnetrondeuren. Voor je het weet sta je er toch nog op en dan meestal in een houding die voor niemand leuk is.
- Een tien voor de fotograaf. Ooit ging ik naar een huis kijken in de buurt van Amsterdam. Het was spotgoedkoop en heel mooi. Net zo mooi als op de foto. Tijdens de rondleiding was ik het in m’n hoofd al aan het inrichten. Daar slapen, daar werken, daar tv-kijken, daar weer hele andere hobby-dingen doen. Op de stoep kon ik mijn enthousiasme bijna niet de baas. Zoveel huis voor zo weinig geld! Tot m’n droom uiteenspatte door een Airbus, die al dalend bijna de schoorsteen van het dak mepte met z’n uitklappende landingsgestel. Achter de schutting begon ongeveer de Bulderbaan. Of hoe heet die plak asfalt. Een paar eerlijke foto’s van de omgeving had me een hoop frustratie kunnen besparen. Ik ben er nooit achter gekomen waarom ze die niet hadden gemaakt. Misschien hoopten ze op een doofstom echtpaar met verdomd slechte ogen.
- Te persoonlijke dingen in het interieur. Dat kan gaan van tekeningen van je kinderen aan de muur, die je zelf heel goed gelukt vond tijdens je cursus Ontdek Je Talent in de Dordogne tot aan je sm-kelderhoek naast de wasdroger en het wijnrek dat ome Jan had getimmerd vlak voor hij dood ging en dat daarom nu nooit meer weg mag, ook al had hij al jarenlang las van artritis en vallen er af en toe flessen uit omdat het net iets te scheef hangt. Er zijn vast liefhebbers van waterverftekeningen die het extra leuk vinden en babyboom-kopers, die door een vastbindrek op nieuwe ideeën komen. Maar het merendeel van de zoekers gaat geen huis kopen dat te onlosmakelijk verbonden is aan de vorige eigenaren. Geldt ook voor rare hobbies zoals eierdopjes verzamelen en leguanen fokken.
En denkt u nou niet dat ik overdrijf. Ik ging een keer naar een huis kijken in een keurige straat in Bloemendaal en één van de heren des huizes liet me met een aan sociale incontinentie grenzend enthousiasme alles zien. Ineens stond ik een totaal uitgewoonde slaapkamer. Hij wees grijnzend naar een tube glijmiddel op z’n nachtkastje en riep: "Kijk, we gebruiken dezelfde tandpasta!" Ik ben heel gauw weer naar buiten gegaan en heb geld geboden om het huis niet te hoeven kopen.
Ik denk dat de woningmarkt door dit lijstje heel rap gaat aantrekken. Succes!
Harm Edens is tv-presentator en tekstschrijver.